[ตอนที่ 14]
ยูจิน ฉัน...
คือจุนซาง
ฉันคือจุนซาง
คนที่เธอไม่อาจลืมได้
เขาคงจะเสียใจมากเนอะ
ถึงได้บอกว่าตัวเองคือจุนซาง
ฉันคิดว่าเขาคือจุนซางจริงๆ
ฉันถึงจำเขาได้
แม้จะผ่านมานานแล้ว
หนูก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม
หนูได้ไปงานศพเขาไหม
ฉันมาทำธุระที่ชุนชอน แล้วก็อยากเจอคุณครูพัคด้วย
กะจะกลับโซลพร้อมเธอ เพราะรู้ว่าเธออยู่นี่
นายไปโรงเรียนมาเหรอ
ใช่ ฉันแวะไป
แจกการ์ดให้ครูน่ะ
แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ
ไม่ได้บอกเหรอ
คิดว่าบอกแล้วเสียอีก
อย่างไรก็...
ยินดีด้วยนะ
ถึงจุนซางจะกลับมาจริงๆ
ฉัน...
ก็ทิ้งซางฮยอกไปไม่ได้
จนป่านนี้
เธอยังอยาก...
รั้งเขาไว้อีกเหรอ
เธอมันโง่
ทำแบบนี้กับฉันได้อย่างไรกันนะ
อะไรกันเนี่ย
ไม่คิดไม่ฝันเลย
ฝากดูแลสกีรีสอร์ตด้วยนะ
ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรมา
ไม่ต้องห่วง เพื่อน
ตอนนี้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่รีสอร์ต จะทำอย่างไรกับบริษัท
จะทำอย่างไรกับมาร์เซียน
นายอยู่ทั้งคนฉันจะห่วงทำไมล่ะ
- นายเป็นอย่างกับประธาน - พอเลย
ช่างเหอะ ฉันจะคิดซะว่านายแค่ไปพักร้อน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
จะเอาอย่างนี้เหรอ
ไปเถอะ เดี๋ยวไปส่ง
ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันไปเอง
นายนี่เรื่องเยอะชะมัด
คิดบ้างไหมว่าตัวเองเยอะน่ะ
ขอโทษ
ฉันคงทำใจลำบาก ถ้ามีคนไปส่ง
ฉันไปนะ
ดูแลตัวเองด้วย
ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงต่อจิ๊กซอว์
คิดๆ ดูแล้วคงเป็นเพราะ
ฉันมีความทรงจำหลายอย่าง
ที่อยากเก็บไว้
เหมือนคนโง่
ถ้ากลับมาเมื่อวาน ก็น่าจะโทรบอกฉันก่อน
ฉันจะได้จัดของให้
เมื่อคืนเพิ่งตัดสินใจได้ กะทันหันน่ะ
ไหนๆ ก็เข้ามาแล้ว เก็บไปเลยดีกว่า
แต่ก็ดีแล้ว
ยังคิดอยู่เลยว่า
จะส่งไปรษณีย์ไปให้เธอดีไหม
อะไรน่ะ
อีมินฮยองแวะมา
ฝากนี่ไว้ให้เธอ
คืออะไรเหรอ
ก็...
คงจะเป็นของขวัญบอกลาล่ะมั้ง
บอกลาอะไร
เธอไม่รู้เหรอเนี่ย
พูดอะไรของเธอ
ไม่รู้จริงด้วย
ไหนเขาบอกว่าบอกเธอแล้วไง
ก็วันนี้ประธานอีจะกลับอเมริกาแล้ว
เห็นบอกว่าบินตอนเที่ยงๆ
อยากไปเหรอ
ทันนะ ถ้ารีบไปตอนนี้
ยูจิน ถ้าอยากไปก็ไปเถอะ
เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว ที่จะได้เจอเขา
เปล่าหรอก ฉันจะไปทำไมล่ะ
ของอะไรกันนะ
[ครั้งแรก]
เพลงครั้งแรก ที่เมื่อก่อนเธอฟังทุกวันน่ะเหรอ
ฟังกันไหม
เอาสิ
ยูจิน
ตอนนี้ฉันคงอยู่บนเครื่องแล้ว
ของชิ้นนี้อาจจะทำให้เธอลำบากใจ
แต่ฉันคงไปเฉยๆ ไม่ได้
ฉันอัดเทปให้เธอ
อย่างที่จุนซางทำไม่ได้
แต่ฉันอยากให้สิ่งนี้กับเธอ
ขอให้เธอมีความสุขนะ
จองอา
ฉันไม่เคยบอกใครเลย
ไม่เคยบอกใคร
เรื่องเทปที่จุนซางให้
ไม่เคยบอกใครเลย
ว่าไงนะ
ขอโทษนะคะ
เร็วอีกได้ไหม
ได้ครับ
♪ ฉันบอกตัวเอง ว่าเธอจะไม่กลับมา ♪
♪ ไม่มีอีกแล้ว ♪
♪ ฉันอยากลืมเธอให้ได้จริงๆ ♪
♪ ถ้าฉันจะไม่ได้เจอเธออีก ♪
♪ ฉันอยากจะลืม ♪
♪ ทุกเรื่องเกี่ยวกับเธอ ♪
♪ เพราะเมื่อไรก็ตาม ที่ฉันอยากยิ้ม ♪
♪ เธอกลับทำให้ฉันร้องไห้ ♪
♪ เธอทำให้ฉันหมดหนทาง ♪
♪ ทุกครั้งที่คิดถึงเธอ ♪
♪ หัวใจฉันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ♪
♪ ฉันอยากจะลืมเธอ ให้ได้จริงๆ ♪
♪ แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร ก็ลืมไม่ได้สักที ♪
♪ หากเราไม่สามารถเจอกันได้อีก ♪
♪ ฉันก็อยากลืมเธอไปให้หมด ♪
♪ ลืมทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเธอ ♪
♪ เพราะเมื่อไรก็ตาม ที่ฉันอยากยิ้ม ♪
♪ เธอกลับทำให้ฉันร้องไห้ ♪
♪ เธอทำให้ฉันหมดหนทาง ♪
♪ ทุกครั้งที่คิดถึงเธอ ♪
♪ หัวใจฉันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ♪
♪ ฉันอยากลืมเธอให้ได้จริงๆ ♪
♪ แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร ก็ทำไม่ได้สักที ♪
♪ ไม่เคยคิดมาก่อน ว่าการรักใครสักคน ♪
♪ มันจะเสียใจขนาดนี้ ♪
โปรดทราบ
ผู้โดยสารที่จะไปนิวยอร์ก
สายการบินโคเรียนแอร์ เที่ยวบิน 026
กรุณาเตรียมตัวขึ้นเครื่องค่ะ
โปรดฟังอีกครั้ง
ผู้โดยสารที่จะไปนิวยอร์ก
สายการบินโคเรียนแอร์ เที่ยวบิน 026
กรุณาเตรียมตัวขึ้นเครื่องค่ะ
จุนซาง
นายคือจุนซางใช่ไหม
เป็นนายใช่ไหม
จุนซาง
ฉันขอโทษ
ขอโทษที่จำนายไม่ได้
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าจะได้เจอนายอีก
จุนซาง
ยูจิน
อยากพูดอะไรก็พูดเลย
ฉันจำอะไรไม่ได้สักอย่าง
แต่ฉันจะฟังเธอ
จุนซาง
ฉันอยาก
เรียกชื่อนาย อยู่แบบนี้
ฉันอยากเรียกชื่อนาย
ทุกครั้งที่คิดถึงนาย
แต่ถ้าฉันเรียกไป แล้วนายไม่ตอบกลับมา
มันทำให้ฉันรู้สึก ว่านายตายไปแล้วจริงๆ
คิดว่านายหายไปแล้วจริงๆ
ฉันก็เลยไม่กล้าเรียกนาย
ฉันทำใจเชื่อไม่ได้
ว่านายตายแล้ว
นายจะตายไม่ได้
เพราะวันนั้น นายสัญญาว่าจะไปหาฉัน
นายสัญญากับฉันแล้ว
นายไม่มีทางผิดสัญญาแน่
ฉัน...
พูดแบบนั้นเหรอ
นายจำไม่ได้เหรอ
ว่าเราต้องไปเจอกัน
จำไม่ได้เหรอ
นายจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
ฉันเคยให้ถุงมือนายด้วยนะ
สีชมพู
นายต้องคืนให้ฉัน
วันที่สามสิบเอ็ดธันวาคม
นายจำไม่ได้เลย
ทุกอย่างเลยเหรอ
งั้น...
นายก็คงจำไม่ได้ว่า
เล่นเปียโนให้ฉัน
โดดเรียนกัน
ขี่จักรยานกัน
จับมือฉัน
ฉันขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ไม่ใช่ความผิดของนายมินฮยอง
จุนซางต่างหากที่ผิด
นายความจำเสื่อม
มันเป็นความผิดของจุนซาง
ที่ลืมทุกเรื่องเกี่ยวกับฉัน
ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
ฉันไม่เคยลืมสักอย่าง
ฉันจำได้หมด
ฮัลโหล
อ้าว จินซุก
มีอะไรโทรมาซะดึก
ว่าไงนะ
ซางฮยอก
ยูจินยังไม่โทรมาอีกเหรอ
ยัง ไม่ได้อยู่ที่ทำงานด้วย
ไปไหนของเธอนะ
เธอได้บอกว่าจะกลับบ้าน ที่ชุนชอนหรือเปล่า
เปล่านะ โทรไปถามแล้ว
แม่เธอก็ไม่รู้
ฉันเลยไม่ได้บอกอะไร ไม่อยากทำให้แม่เป็นห่วง
เธอเป็นอะไรนะ เธอไม่เคยทำแบบนี้เลย
ซางฮยอก
นายคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับยูจิน
ฉันเป็นห่วงมากเลย
จินซุก
ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ คิดกัน
ฮัลโหล ยูจินเหรอ
ฉันมินฮยอง
นายอยู่กับยูจินเหรอ
ใช่
เธอคงรู้เรื่องหมดแล้ว
ฉันกำลังจะไปอเมริกา
ยูจินหลับอยู่
ฉันไม่อยากปลุก
พรุ่งนี้เช้านายค่อยมารับเธอนะ
รอจนเช้าได้ไหม
โอเค
ซางฮยอก ใครเหรอ
ใครอยู่กับยูจิน
ซางฮยอก
ยูจิน
อยู่กับมินฮยอง
อะไรนะ
นี่ เกิดอะไรขึ้น
ยองกุก
เกิดอะไรขึ้นกับยูจิน
ตอนนี้ยูจินอยู่กับมินฮยอง
เขาเพิ่งโทรมาบอก
ทำไมยูจิน
ไปอยู่กับเขาได้
มินฮยอง...
คือจุนซาง
- ว่าไงนะ - อะไรนะ
มินฮยอง
คือจุนซาง
ยูจิน
เมื่อก่อนฉันเรียกเธออย่างไรเหรอ
ยูจิน
ฉันจำไม่ได้สักอย่าง
จุนซางคนที่เธอ คิดถึงสุดหัวใจคือฉัน
แต่ก็ไม่ใช่ฉันในเวลาเดียว
ถ้าฉันจำเรื่องของเราไม่ได้เลย
จุนซางก็เป็นแค่ ชื่อที่ไร้ความหมาย
ถึงฉันคือจุนซางจริงๆ ก็ตาม
ฉันขอโทษ
ขอบคุณนะที่เธอเป็นส่วนหนึ่ง
ของอดีตที่ฉันจำไม่ได้
ขอบคุณจากใจ
เธอจะไปไหน
- ปล่อยฉัน - ขอบคุณจากใจ
อย่ามายุ่งกับฉัน
จุนซาง
ผลการตรวจไม่เป็นอะไรมาก
แต่ก็ต้องรอจนกว่าเขาจะฟื้น
คุณหมอคะ
ไม่ได้อยู่ในขีดอันตรายใช่ไหมคะ
เขาจะไม่ตายใช่ไหมคะ
ผลตรวจไม่เป็นไรมาก
แต่หัวเขากระแทก
แล้วจะเป็นอย่างไรคะ
ยูจิน
คุณหมอคะ บอกฉันสิ
ว่าเขาจะไม่ตาย
เขาจะไม่ตายใช่ไหม
รอให้เขาฟื้นก่อนดีกว่าครับ
เขาต้องไม่เป็นไร ยูจิน
ซางฮยอก
ยูจิน เธอตกใจมากใช่ไหม
มินฮยอง ฉันเอง แชริน
ฉันอยู่นี่แล้ว
ลืมตาสิมินฮยอง
มินฮยอง
แชริน จุนซางต้องไม่เป็นอะไร
พูดอะไรของเธอ
ทำไมเรียกเขาว่าจุนซาง
มันเกิดอะไรขึ้น
เขาโดนรถชน ตอนอยู่กับเธอใช่ไหม
ใช่ไหม
แชริน
ใช่
เขาโดนรถชนเพราะฉัน
ว่าไงนะ
ที่จุนซางต้องเกิดอุบัติเหตุ ก็เพราะไปหาเธอ
แล้วตอนนี้ก็มินฮยองเหรอ
เธอนี่มันตัวซวย
แชริน พอได้หรือยัง
ก็มันจริง
ยูจิน เธอคงจะดีใจมากสินะ
คงสมใจเธอสินะ
ถ้ามินฮยองได้ความทรงจำ ของจุนซางกลับมา
เป็นบ้าอะไรของเธอ
- ออกไปก่อน - ไป
ปล่อยฉัน
แชริน
ฉันดีใจ
ที่จุนซางเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยฉัน
ฉันมันโง่มาก
ที่ไม่รู้ว่าเขาคือจุนซาง
ฉันทำไม่ดีกับเขา
ทำให้เขาเจ็บ
แต่ฉันก็ดีใจมาก ที่ได้จุนซางกลับมา
ถึงจะเป็นแบบนี้ก็ตาม
ฉันพูดแบบนี้เธอพอใจหรือยังล่ะ
พอใจยัง
แชริน
ไปเถอะ แชริน
แล้วมินฮยอง...
ไม่สิ จุนซางน่ะ อาการหนักไหม
คิดว่านะ
เราจะทำไงดี
ถ้าเหตุการณ์มันแย่ลงล่ะ
เราทำได้แค่รอดู
เอ้อ ยูจินดูแปลกๆ นะ
ไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนั้นมาก่อน
ดูแลเธอดีๆ ด้วยล่ะ
รู้แล้ว
ไปเถอะ
เจอกัน
ยูจิน
มานั่งหนาวอะไรตรงนี้
ฉันกลัว
กลัวเขาตาย
ฉันกลัวมาก
กลัวจุนซางเป็นอะไร
จะทำอย่างไร
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
เป็นเพราะฉัน
เป็นความผิดของฉันทั้งหมด
ไม่มีใครคิดว่า เป็นความผิดเธอหรอก
ที่แชรินพูดน่ะ
อย่าไปสนเลย
กินนี่ดีกว่า
เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ ตั้งแต่เช้า
ฉันผิดเอง
พอเถอะ กินดีกว่า
ยูจิน
ขอโทษนะ ซางฮยอก
ฉันกินไม่ลง
เธอต้องกิน ถ้าอยากดูแลเขา
กินเถอะ
ฝืนหน่อย
จุนซาง
ฉันขอโทษนะ
ที่กลัวและร้องไห้ไม่เข้าท่า
ขอโทษนะ
ฉันจะไม่กลัวแล้ว
ฉันทำได้นะ
ฉันจะไม่ยอม
ให้นายไปไหนอีก
จะจับไว้อย่างนี้
ฉันจะไม่ปล่อยมือนาย
ฉะนั้น
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไปไหน
รีบฟื้นมาหาฉันนะ
เข้าใจไหม
โอเค เอาเสื้อคลุม มาด้วยนะจินซุก
จุนซางเหรอ
เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว
ไม่ต้องห่วงฉันนะ
โอเค ขอบใจนะ
มินฮยอง
เกิดอะไรขึ้น
กับมินฮยอง
มินฮยองลูกแม่เป็นอะไร
หนูขอโทษค่ะ
เป็นเพราะหนูเอง
ลูกชายคุณเป็นไงบ้างครับ
เขาบอกว่า ต้องรอจนกว่าลูกจะฟื้น
เรายกเลิกทริปไปญี่ปุ่นวันนี้ได้ไหม
คุณก็รู้ว่ามันสำคัญมาก
คุณแม่จุนซางคะ
ทำไมถึงยังเรียกฉัน ว่าแม่จุนซาง
บอกแล้วไงว่าไม่ชอบ
ขอโทษค่ะ หนูแค่...
แล้วเธอ
ได้บอกมินฮยองหรือเปล่า เรื่องจุนซาง
ว่าพวกเขาเหมือนกันมาก
ตอนแรก หนูคิดว่าเขาอาจจะเป็นจุนซาง
ทำไมเธอถึงทำอย่างนี้ล่ะ
เขาคนละชื่อกัน
แถมตัวเขาเอง ก็รู้สึกว่าเป็นคนละคนกัน
แล้วเธอไม่คิดเหรอ
ว่าเขาเป็นคนละคนกันน่ะ
มันดีตรงไหนเหรอ
ถ้ามินฮยองรู้ว่าเขาคือจุนซาง
ต้องมาเจออุบัติเหตุแบบนี้น่ะเหรอ
หนูขอโทษค่ะ แต่ว่า...
ขอบใจนะที่อยู่เฝ้าเขา ตอนที่ฉันไม่อยู่
เธอไปได้แล้ว
ฉันจะจ้างพยาบาลเอง
คุณคิม
- ครับ - หาพยาบาลให้ที
แล้วก็จัดคิวทริปให้สั้นลงด้วย
ครับ
เอาล่ะ...
หนูทำแบบนั้นไม่ได้ค่ะ
หนูทิ้งจุนซาง
หนูทิ้งมินฮยองไปไม่ได้
หนูรอเขามาสิบปี
ในที่สุดหนูก็ได้เจอเขา
หนูจะไม่เรียกเขาว่าจุนซางอีก
จะไม่พูดอะไร ให้เขานึกถึงจุนซางอีก
ได้โปรด
ให้หนูอยู่ข้างๆ เขานะคะ
หนูขอร้อง
แล้วเรื่องพยาบาลล่ะครับ
จุนซางยังโคม่าอยู่เหรอ
ใช่ แต่เดี๋ยวก็ดีขึ้น
ยูจิน
ฉัน...
รู้ว่ามินฮยอง...
คือจุนซาง
รู้ตั้งนานแล้ว
ฉันบอกจุนซาง ว่าให้ไปจากเธอซะ
แล้วเขาก็ไม่ใช่จุนซาง ถ้าเขาจำอะไรไม่ได้
เขาก็เลย
พยายามจะไปจากที่นี่
งั้นเหรอ
มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ไม่เกลียดฉันเหรอ
เธอ
ไม่โกรธฉันเหรอ
ไม่หรอก
ฉันเข้าใจว่าทำไม นายถึงพูดแบบนั้น
ที่นายมาที่นี่ ก็เพราะรู้สึกผิดใช่ไหมล่ะ
ไม่เป็นไรหรอก
มันผ่านไปแล้ว
แล้วถ้า...
ถ้า...
จุนซางไม่ฟื้นขึ้นมา...
ไม่เกิดขึ้นหรอก
ฉันมั่นใจว่า
เขาต้องฟื้นแน่นอน
นายก็ต้องเชื่อเหมือนกันนะ
ฮัลโหล
อ้าว ซางฮยอก
เพื่อนรัก
เธอทำอะไรน่ะ
มองไม่เห็นเหรอ
น้องๆ ขออีกขวด
ค่ะ
ดื่มซะ
คนอกหัก ก็ต้องดื่มด้วยกัน
เมาแล้วนะ
ใช่ ฉันเมา
นายเองก็อยากจะเมา
ใช่ไหมล่ะ
ฉัน...
อยากไปเยี่ยมมินฮยอง
ทั้งวันนี้และเมื่อวาน
แต่ฉันก็ไม่ได้ไป
ไม่สิ ฉันไปไม่ได้ต่างหาก
ทำไมรู้ไหม
เพราะในหัวใจของเขา
ไม่มีที่ให้ฉันเลย
เพราะว่า
มันเป็นของยูจินหมดแล้ว
ฉันแพ้ ตั้งแต่ยังไม่ได้สู้เลย
ฉัน
โอแชริน
ตลกดีเนอะ
ฉันกับนายทำอะไรผิด ถึงต้องมานั่งดื่มกันแบบนี้
ยูจินกับจุนซาง คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
กล้าดีอย่างไร ถึงมาทำให้เราเสียใจ
แชริน
พอได้แล้ว
ซางฮยอก คบกับฉันไหม
ก็ไม่เลวนะ
ช่วยกันดามใจ
ดีไหม
กลับกันเถอะ เดี๋ยวไปส่ง
ทำไม ไม่ชอบฉันเหรอ
ฉันไม่มีเสน่ห์เหรอ
ฉันรู้ว่าเธอกำลังเสียใจ
แต่อย่าทำแบบนี้
นายไม่ชอบฉันเหรอ
ถ้าไม่ใช่ยูจินก็คงไม่ชอบสินะ
ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
เข้าใจแล้ว
แชริน
ไม่ต้อง
ทำไมทุกคนถึงชอบแต่ยูจิน
ทำไมไม่ชอบฉัน
นาย
มินฮยอง จุนซาง
ทำไมไม่มีใครชอบฉันสักคน
จุนซางไม่ใช่รักแรก ของยูจินคนเดียว
เขาก็เป็นรักแรก ของฉันเหมือนกัน
แชริน แชริน
- อย่ามายุ่ง - แชริน
แชริน
อย่ามายุ่งกับฉัน
ฉันอยากตาย ไม่อยากอยู่แล้ว
ปล่อย
ซางฮยอก
มันเจ็บมากเลยนะ
ฉันอยากอยู่ข้างๆ เขา
คอยดูแลเขา
ทำไมคนที่ฉันรัก
ถึงไม่รักฉันบ้าง
ทำไมเขาไม่ต้องการฉันบ้าง
ทำไม
ทำไมฉันถึง ไม่ได้อยู่กับคนที่ฉันรัก
ทำไม ทำไม
จินซุกเล่าให้แม่ฟังหมดแล้ว
เขาคือจุนซางจริงๆ เหรอ
จริงใช่ไหม
โอ้ พระเจ้า
เป็นไปได้ไงกัน
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ลูกทำแบบนี้ได้ไง
แล้วซางฮยอกล่ะ
ถ้าลูกทำเขาเจ็บ ลูกจะเจ็บเอง
พอคิดถึงซางฮยอก
หนูเจ็บและรู้สึกผิดมาก
แต่แม่คะ
ไม่ว่าหนูจะคิดอย่างไร เขาเป็นพรหมลิขิตของหนู
ยูจิน
หนูตกหลุมรักคนคนเดียว
ถึงสองครั้งเลยนะคะ
และตอนนี้เขาก็ กำลังโคม่าเพราะหนู
ถ้าเกิดอะไรขึ้น
เท่ากับหนูฆ่าเขาเป็นครั้งที่สอง
ยูจิน
แต่ถ้าลูกทำแบบนี้...
ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญ
นอกจากช่วยชีวิตเขา
อย่างอื่นหนูไม่สน
หนูไม่คิดอะไรแล้วทั้งนั้น
เขาไม่ต้องรักหนูก็ได้
ไม่จำเป็นต้อง จำทุกอย่างได้
แค่ให้เขามีชีวิตอยู่
แม่คะ แม่บอกว่า หนูจะเจ็บเองใช่ไหมคะ
หนู...
ยินดีเจ็บค่ะ
เหนื่อยไหมจ๊ะ
ไม่เลยค่ะ
- พยาบาล เร็วเข้า - มินฮยอง
มินฮยอง มินฮยอง เกิดอะไรขึ้น
- ขอโทษค่ะ ไปรอข้างนอกนะคะ - คุณหมอ ลูกฉันเป็นอะไร
ฟื้นสิ มินฮยอง มินฮยอง
- ขอโทษค่ะ รอข้างนอกนะคะ - มินฮยอง
ได้โปรดช่วยเขาด้วย
ช่วยเขาด้วย
ได้โปรด
เป็นไงบ้างคะ
เขาจำใครไม่ได้เลย ไม่ได้สักอย่าง
แต่พ้นขีดอันตรายแล้ว
เขาปลอดภัยแล้วละ
หมอบอกว่า
จะเป็นแบบนี้ไปสักพัก
เราเลยต้องรอดูอาการ
กลับไปพักเถอะค่ะ
หนูจะเฝ้าเอง
งั้นเหรอ
ฝากด้วยนะ
ค่ะ
มินฮยอง
มินฮยอง ฟื้นแล้วเหรอ
จำได้ไหม
จำฉันได้ไหม
ฉันจะโทรบอกแม่นาย
แล้วก็จะไปตามหมอ
ยูจิน
จุนซางเหรอ
♪ ความทรงจำของฉัน ♪
♪ ฉันจำทุกช่วงเวลา ที่อยู่กับเธอได้ ♪
♪ แม้ตอนหลับตา ♪
♪ ฉันก็เห็นแม้แต่สิ่งที่เล็กที่สุด ♪
♪ เธออยู่แสนไกล ♪
♪ ไกลจนฉันไปไม่ถึง ♪
♪ ฉันไม่เคยแม้แต่ ♪
♪ บอกให้เธอรู้ ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน ♪
♪ ฉันไม่เคยคิด ว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ ♪
♪ ไม่เคยคิดเลย ♪
♪ ว่าจะได้เจอเธออีก ♪
♪ ฉันยังรักเธออยู่ ♪
♪ อยากสารภาพกับเธอ ♪
♪ อยากรักเธอตลอดไป ♪
♪ หากว่าไม่สายเกิน ♪
♪ ได้โปรดอยู่กับฉัน ♪
♪ ตลอดไป ♪
♪ เธออยู่ในหัวใจของฉัน ♪
♪ เสมอมา ♪
♪ แม้ว่าเวลาจะผ่านไป ♪
♪ แม้ว่าเธอจะอยู่ไกลจากฉัน ♪
♪ เธอก็ยังคงอยู่ในใจของฉัน ♪
♪ ฉันไม่เคยคิด ว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ ♪
♪ ไม่เคยคิดเลย ♪
♪ ว่าฉันจะได้เจอเธออีก ♪
♪ ฉันยังรักเธออยู่ ♪
ยูจิน
♪ อยากสารภาพกับเธอ ♪
♪ อยากรักเธอตลอดไป ♪
♪ หากว่าไม่สายเกิน ♪
♪ ได้โปรดอยู่กับฉัน ♪
♪ ตลอดไป ♪
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย